ไซอิ๋ว (西游记) บันทึกการเดินทางสู่ตะวันตก

ผู้เขียน หัวข้อ: ไซอิ๋ว (西游记) บันทึกการเดินทางสู่ตะวันตก  (อ่าน 106 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

etatae333

  • Administrator
  • เทพเจ้าราตรี
  • *
  • กระทู้: 19209
  • Country: th
  • คะแนนจิตพิสัย +9/-0
  • เพศ: ชาย
    • ดูรายละเอียด
    • cmxseed

ไซอิ๋ว (西游记) บันทึกการเดินทางสู่ตะวันตก



ไซอิ๋วเป็นเรื่องของการเดินทางไปยังชมพูทวีป (อินเดีย) เพื่ออัญเชิญคัมภีร์พระพุทธศาสนาของ
หลวงจีนชื่อ พระถังซำจั๋ง (อ้างอิงจากผู้มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ มีนามว่าพระเสวียนจั้ง 玄奘大師)
โดยมีสัตว์ 3 ตัวเป็นเพื่อนร่วมทาง คือ เห้งเจีย (ลิง) ตือโป๊ยก่าย (หมู) และซัวเจ๋ง (ปีศาจปลา)
ซึ่งระหว่างการเดินทางต้องพบกับการขัดขวางของเหล่าปิศาจมากมาย


ด้วยเนื้อหาที่เป็นการผจญภัย และมีสัตว์เป็นตัวเอก ทำให้ไซอิ๋วได้รับความนิยมจากหมู่เยาวชน
มากที่สุดในวรรณกรรมเอกทั้ง 4 เรื่อง เป็นหนึ่งในสี่สุดยอดวรรณกรรมจีน ร่วมกับ

สามก๊ก(三國演義) ความฝันในหอแดง (紅樓夢) และซ้องกั๋ง วีรบุรุษเขาเหลียงซัน (水滸傳)



การ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง ดราก้อนบอล เป็นหนึ่งในงานที่ได้รับอิทธิพลจากไซอิ๋ว หลักฐานภาพจิตรกรรม
ฝาฝนังตุนหวง พระเสวียนจั้ง เดินทางมีสัมภาระจูงเสือเดินทางไปด้วย

ไซอิ๋วจัดเป็นนวนิยายเรื่องยาวประเภทเทพนิยายที่เลื่องลือที่สุดยิ่งของจีน เป็นผลงานที่ผสมผสาน
ตำนานพื้นบ้าน นิทานของนักเล่านิทาน และจินตนาการของนักเขียน มารวมเข้าไว้ด้วยกัน อีกเกือบ
พันปีให้หลังการเดินทางของพระภิกษุเสวียนจั้ง จึงปรากฏนวนิยายแนวเทพนิยายอันยิ่งใหญ่ เรื่อง
ไซอิ๋ว(西游记-ชีโหยวจี้) ซึ่งประพันธ์ขึ้นโดย อู๋เฉิงเอิน (吳承恩)(คศ.1500-1582)


ตัวของผู้เขียน อู๋เฉิงเอิน เกิดในตระกูลพ่อค้า ช่วงราชวงศ์หมิงของจีน เป็นคนรอบรู้ในหลายๆ ด้าน
ตั้งแต่เยาว์วัย ทั้งการเขียน การแต่งกาพย์กลอน การเล่นหมากรุก การวาดภาพ แต่เขาก็ไม่เคยสอบได้
จอหงวนสักครั้งในชีวิต ทำให้ชีวิตของเขายากจนและลำบากมาก อู๋เฉิงเอิน เดินทางไปทั่วประเทศจีน
จดบันทึกเรื่องราว นิทานของแต่ละท้องถิ่น พร้อมๆ กับศึกษาจนแตกฉานในพุทธศาสนานิกายมหายาน
เต๋า และมหากาพรามายณะ ซึ่งภายหลังสิ่งเหล่านี้คือวัตถุดิบในการประพันธ์มหากาพย์ไซอิ๋วซึ่งมีทั้งสิ้น
100 บท



西游记-ชีโหยวจี้ ทั้งเรื่องมี 100 บท แบ่งเป็น 3 ส่วนใหญ่ๆ :

ส่วนแรก (บทที่ 1-7) เขียนถึงกำเนิดเห้งเจีย

ส่วนที่2 (บทที่ 8-12) เขียนถึงชีวประวัติของพระถังซัมจั๋ง (เดิมแซ่เฉิน มีชื่อว่ากังลิ้ว (江流儿)
มีนามทางสงฆ์ สมณฉายาว่า เสวียนจั้ง (玄奘)  และต่อมาได้รับฉายาซัมจั๋ง (三藏) หมายถึง
สามตะกร้า นั่นคือนามเดียวกับ "ไตรปิฏก" โดยฮ่องเต้ถังไท่จงได้พระราชทานแซ่ถังแก่ท่านด้วย

ส่วนที่3 (บทที่ 13-100) เขียนถึงเห้งเจีย ตือโป้ยก่าย ซัวเจ๋ง ช่วยกันคุ้มครองปกป้องพระถังซัมจั๋ง
ตลอดเส้นทางการอัญเชิญพระไตรปิฏกอันทุรกันดารยาวไกลตลอด 50,000 กว่าลี้

วรรณกรรมเรื่อง ไซอิ๋ว นั้นเปรียบได้กับการเดินทางภายในจิตใจของชาวพุทธผู้ปฏิบัติธรรม โดยแทน
พระไตรปิฎกซึ่งเป็นเป้าหมายคือ นิพพาน และแทนบรรดาปีศาจที่ เห้งเจีย ปราบคือ กิเลส ตัณหา
ซึ่งเป็นอุปสรรคในการเดินทางของจิตใจ ส่วนตัวละครมีการแทนความหมายตามบุคลิกลักษณะคือ
พระถังซัมจั๋ง แทน “ศรัทธา” คือ ความอ่อนโยน แต่หนักแน่นในพระพุทธศาสนา



ลูกศิษย์ทั้งสามเป็นสัญลักษณ์ของไตรสิกขา

เห้งเจีย แทน “ปัญญา” ที่เห็นได้ชัดว่ามีปัญญาฉลาด ว่องไว แต่ปัญญาก็มักฟุ้งซ่าน ซุกซนเหมือนลิง
ตือโป๊ยก่าย แทน “ศีลแปด” เป็นสิ่งที่ต้องควบคุมและขัดเกลาเสมอ ๆ เพราะง่ายที่จะหลุดไปทำผิดพลาด
ซัวเจ๋ง แทน “สมาธิ” ต้องมีความหนักแน่น สงบ จึงจะคงรูปอยู่ได้

ซึ่งธรรมชาติของทั้งสามสิ่งนี้คือ จะไม่อยู่กับร่องกับรอยแต่เมื่อมาอยู่ร่วมกันแล้วจึงจะมีความเสถียร
ซึ่งหมายถึงการจะบรรลุถึงนิพพานได้ ต้องใช้ทั้งปัญญา ศีล และสมาธิ ควบคู่กัน

นอกจากนี้ยังมีตอนที่สะท้อนคำสอนของพุทธศาสนา เช่น ตอนที่หงอคงตีลังกาไปถึง พระยูไล ได้ก่อน
ที่คณะเดินทางจะไปถึง แต่ก็ไม่สามารถนำพระไตรปิฎกกลับมาได้ สะท้อนหลักธรรมที่ว่า ลำพังปัญญา
(เห้งเจีย) สามารถเข้าถึงพุทธะได้ แต่ไม่อาจตั้งมั่นอยู่ได้ จำต้องผ่านการเดินทางผ่านอุปสรรคต่าง ๆ
เสียก่อน จึงจะพบนิพพาน




พระถังซัมจั๋งในนวนิยายไซอิ๋ว กับ พระถังซัมจั๋งตัวตนจริง จึงเกี่ยวเนื่องตรงกันเพียงนามของท่าน
และการเดินทางตามมหาปณิธานของท่านไปยังดินแดนอันแสนไกลเท่านั้น ในนวนิยายไซอิ๋ว เป็น
เรื่องแต่งเติมขึ้นตามจินตนาการของท่านผู้ประพันธ์ และตามกระแสการเมืองช่วงยุคราชวงศ์หมิง
ในขณะที่พระถังซัมจั๋งตัวตนจริงนั้น


เมื่อท่านเดินทางกลับถึงนครฉางอาน ประเทศจีน เมื่อวันที่ 24 เดือน 1 พ.ศ.1188 พร้อมอัญเชิญ
พระบรมสารีริกธาตุ พระไตรปิฏกที่ท่านคัดสรรอย่างรอบคอบแล้วว่าเป็นต้นฉบับจริง และไม่มีหรือ
ไม่ครบสมบูรณ์ที่มีอยู่ในประเทศจีน และพระพุทธรูปต่างๆ โดยม้า 20 ตัวบรรทุกกลับแล้ว ท่านก็ได้
รวบรวมบันทึกการเดินทางมุ่งสู่ตะวันตก 19 ปีของท่าน และเริ่มงานแปลพระไตรปิฏกต้นฉบับภาษา
สันสกฤต ถ่ายทอดเป็นภาษาจีน งานของท่านทั้งด้านบันทึกการเดินทาง และงานแปลพระไตรปิฏกนี้
ได้ส่งผลยิ่งใหญ่สูงสุดแก่การพระพุทธศาสนาทั้งสองประการ 



วรรณกรรมไซอิ๋ว ได้รับการแปลเป็นภาษาไทยตั้งแต่สมัยต้นรัตนโกสินทร์ เช่นเดียวกับสามก๊ก
ซ้องกั๋ง แปลครั้งแรกก่อน พ.ศ. 2349 มีความยาว 17 เล่มสมุดไทย แต่ตีพิมพ์เป็นครั้งแรก
ในสมัยรัชกาลที่ 5 เมื่อ พ.ศ. 2417 โดยโรงพิมพ์หมอบรัดเลย์ โดยไซอิ๋วยังถูกแปลเป็น
ภาษาไทยต่อมาจนปัจจุบัน
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 24 สิงหาคม 2019, 11:19:47 โดย etatae333 »
นวดกระปู๋ นวดกระปู๋เชียงใหม่ นวดกระษัย ไซด์ไลน์ Sideline นวดน้ำมัน นวดอโรมา นวดแผนโบราณ อาบอบนวด ออน การบ้าน เรื่องเสียว ลายแทง หนังโป๊ AV เชียงใหม่